Nicknames

Zoals -vermoed ik- op zoveel plaatsen, hebben wij hier op het werk heel veel bijnamen. Je kan ze eigenlijk wel in verschillende categoriën onderverdelen.
Zo hebben we de standaard verbasteringen van naam of voornaam: “Martens”, “Grieze”, “Fred”, … en de geavanceerde verbasteringen, zoals bijvoorbeeld “Foxy lady” voor iemand met familienaam “Devos” (ik weet niet meer hoe we daar zijn opgekomen).
Een andere categorie is de beschrijvende bijnaam: “Grey beard” is iemand met een grijze stoppelbaard of “Herr Flick” (naar het “Allo Allo” personage) voor iemand die ooit al mankend binnenkwam.
Ook bij de beschrijvende bijnamen, maar dan meer in hoe mensen zich gedragen, hebben we: “I’m so handsome you can’t resist me” & “Pak mij, pak mij” (ik hoef er geen tekeningske bij te maken zekers?) of “Bubble of air” (naar de inhoud van zijn gesprekken).
De personages: “The Elf” (leek op een elf uit Lord of the Rings), “Airwolf” (omdat ie sterk lijkt op Jan-Michael Vincent uit Airwolf & bovendien heel stil was (= stealth mode)), …
Dan hebben we natuurlijk nog de samentrekkingen: “Didgerideiro” (een samentrekking van zijn naam met didgeridoo, naar de klanken die altijd te horen zijn als ie “Frenglish” aan het spreken is).

Maar de -naar mijn mening- beste bijnamen die we hebben zijn de geluiden. Enkele mensen hebben een geluidsbijnaam gekregen. Zo hadden we hier iemand die gekend was als de begintonen van “The Good, the Bad and the Ugly”, met als reden dat hij dikwijls met cowboyboots kwam werken. Een andere bijnaam is een keertje grommen, da mens zegt namelijk nooit iets, ze gromt alleen maar af en toe.

En het toppunt is dat ik moeite heb met de echte namen van die mensen. Als er een collega spreekt over iemand en ik weet voor de verandering weer eens niet wie het is, dan fluit hij bijvoorbeeld de begintonen van “The Good, the Bad and the Ugly” en ik weet onmiddelijk over wie het gaat :-D
Of nog maar eens de bevestiging dat IT’ers in het beste geval geeks zijn, in het slechtste geval nerds…

Verschil man/vrouw

Ok, er zijn verschillen en enkele liggen voor de hand.
Vandaag nog eens een confrontatie met wat minder voor de hand liggende verschillen.
Aan de kassa van de Delhaize. Waarom in godsnaam steekt een vrouw eerst alles weg in de tassen vooraleer te betalen. Een man betaalt zo snel mogelijk en steekt achteraf alles weg (of onderbreekt zelfs het wegsteken, om te betalen). Ik geef toe, bij een normale kassa maakt dat slechts een miniem verschil. De kassa juffrouw kan de volgende klant al voorbereiden, maar moet dan toch wachten tot de band leeg is. Maar bij selfscanning verlies je echt wel tijd. Optimaal gezien kan die achter jou eerder weg zijn, indien die geen controle had. En daar wringt volgens mij het schoentje, ze kunnen daar niet tegen…
Aan school zijn er geen verschillen, zowel de mama’s als de papa’s zijn als de dood dat zoon-/dochterlief eventueel wel 20 meter buiten zou moeten lopen en parkeren bijgevolg dubbel, of desnoods triple, om toch maar het aantal meters in de zon te beperken. En inderdaad, vandaag werd er dan ook een studie gepubliceerd dat de straling van de TV minder erg is dan die van de zon, dus ik kan er dan ook inkomen dat je ze het liefst zo veel mogelijk voor de TV wil zetten ipv buiten in de zon.
Maar waarom in ‘shemelsnaam toch altijd de rijbaan afzetten, dat gaat er bij mij écht niet in. Een weg die ik veel neem is een klein straatje dat uitkomt om een ietwat grotere baan met verkeerslichten wat verder. Tijdens de spits, als het rood is loopt de file meestal tot aan de plaats waar ik uit kom en links wil afslaan. Waarom worden vrouwen (die toch altijd alles zien) op dat moment steeds blind? Als het rood is en de aanschuivende auto’s moeten dus zowiezo wachten, als ik dan niet doorgelaten wordt om links af te slaan, dan mag je er 1.000 euro op zetten: een vrouw aan het stuur en ze zal -zelfs al was er oogcontact- doen alsof ze je niet ziet (wat soms hilarische beelden oplevert). En ook hier is mijn vermoeden dat ze er gewoon niet tegen kunnen dat een andere wagen wel kan rijden terwijl zij stilstaan (zelfs al moet die auto de tegenovergestelde richting uit).

Wijnhuis Jeuris

Bert heeft (samen met zijn broer Kris, natuurlijk) een nieuwe site laten maken.
Ze hadden ons al eens een kleine tip van sluier opgelicht tijdens onze laatste degustatie, en het klonk allemaal heel veel belovend. En nu is het zover, de site staat online.
Waarom is de site de max? Awel, ge kunt er wat te weten komen van wijnen die je koopt. Zoals bijvoorbeeld waar ie vandaan komt, de samenstelling en wat achtergrond info. Maar ook wanneer ie op dronk is kan je terugvinden. Ideaal voor zo’n vergeetachtige mensen gelijk mezelf :)
Bovendien is er ruimte voorzien voor mensen die zelf commentaar willen geven. Neem bijvoorbeeld dat ge een fles opendoet, maar ge merkt dat het nog wat te vroeg is, of juist dat het hoog tijd is. Je zet een commentaar bij de wijn, en iedereen die die wijn heeft is meteen op de hoogte. Ook Bert & Kris zullen commentaren posten, hebben ze beloofd. Da’s toch de max!!
Maar het toppunt van de site vind ik toch dat je je eigen wijnkelder kan aanleggen, virtueel, met alle wijnen die je gekocht hebt, zodat je nog gemakkelijker alles in de gaten kunt houden!!
Dus, allen daar heen, en alles ingeven!! Ik zal da laatste maar aan Mies overlaten ;-)

Last FM

Miljaar, mijn gemiddelde is waarschijnlijk al druk bezig aan het zakken… Trouwens, ik vermoed dat ik een vriendje ga bij hebben :)

Think Pink

Zoals de meeste onder jullie wel weten, ik maak / onderhoud een internationale website (met ondertussen meer dan 1.700 geregistreerde gebruikers (CO-Pilot RULEZZ)).
Onlangs kreeg ik een request van de klant dat de titelbalk en de picture op de homescreen anders moest, voor een speciale groep gebruikers. Ok, geen probleem, maar dan doe ik dat van de eerste keer goed: skins inbouwen zodat de volledige website nieuwe kleuren kan krijgen. Alles nog eens extra generaliseren (eigenlijk was dat al grotendeels het geval, dus “peace of cake”) en een korte stylesheet maken met de specifieke kleuren die volgens de gebruiker (de skin) anders moeten, en kleer is kaas (zoiets).

Het leuke hieraan is dat de site nu op een eenvoudige manier een nieuw kleedje kan krijgen :-) 1 fileke wat updaten en woeps, een “nieuwe” versie klaar. In een eerdere post vermeldde ik het al, onze easteregg is helemaal in het roze. Dus… waarom niet een volledige “PinkSkin”?
Zo gezegd zo gedaan, et voila, 10 minuten later…

/(b{2}|[^bb])/

Regular expressions (ook wel regexp genoemd) is een krachtige manier om patronen te herkennen of zelfs af te dwingen in strings. In plaats van altijd alles uit te programmeren (veel te omslachtig) kun je op een (relatief) simpele manier in 1 expressie zeggen wat bijvoorbeeld een input field voor een gebruiker mag bevatten (enkel cijfers, enkel cijfers met komma’s, enkel chassisnummer formaat, …).
Je geeft de tekens waarop er moet getest worden (bijvoorbeeld a-z (alle letters van het alfabet, zonder hoofdletters)) en aan de hand van symbolen kan je extra criteria toevoegen bij het aftesten zoals bv | dat dan “of” betekent (a|b wil zeggen het karakter a of b, niks anders); {n} (accolades met getal) wil zeggen dat hetgeen voor de accolades staat zoveel keer moet voorkomen; [^ ] (vierkante haakjes met erin als eerste teken “accent circonflexe”) zegt dat het karakter na het accent niet mag voorkomen.
Mijn post title is dus ook een regexp, en wat doet hij: aftesten of de opgegeven string 2 keer b bevat of niet 2 keer b bevat. Dus eigenlijk doet niks, het zal altijd kloppen.
Wat is dan het leuke aan deze regexp? Wel, lees ze in het Engels: 2 B or not 2 B :)

btw, vandaag is het Rabbit Hole Day…

Altijd maar tellen

Vrijdagavond betrapte ik mezelf, ik was weer bezig met mijn stappen aan het tellen (vanaf de parkeergarage tot aan C-Jean). God weet waarom ik dat doe, maar zolang ik mij kan herinneren tel ik. En ik tel van alles: aantal tredes van trappen, aantal stappen die ik nodig heb om ergens te raken, aantal tikken die ik geef op een muur in het passeren, aantal wegmarkeringen op de snelweg, aantal auto’s die mij oversteken (of die ik oversteek), aantal mensen die op de bus stappen (en/of terug afstappen), alles wat ik maar kan tellen.
Ik dacht nochtans dat ik daarin veel verminderd was tov vroeger, maar nu ik er eigenlijk over nadenk is dit geen waar, ik tel en ik blijf tellen, niks aan te doen…
Vroeger had ik nog meer slechte gewoontes: zoals niet op lijntjes lopen van tegels; de trap thuis in zo weinig mogelijk stappen naar beneden gaan (16 tredes, in 2 stappen; btw: wist je dat in de meeste huizen het aantal tredes van een trap 16 is, niet in oude huizen met hoge plafonds, maar wel in nieuwe huizen); snel en in het donker naar binnen gaan als ik thuiskwam, zodat de auto die net kwam aangereden onmogelijk kon zien dat er net iemand thuis kwam; nooit een voet aan de grond zetten toen ik met de fiets “‘tKreuske” in Kuurne moest oversteken (voor zover ik weet heb ik dat ook nooit gedaan, terwijl ik daar toch 4 keer per dag passeerde toen ik naar school ging); …
De meeste van die gewoontes heb ik gelukkig kunnen afleren, maar toch vraag ik me af: zijn er nog mensen met vreemde gewoontes of ben ik echt wel wat ziek in mijn hoofd?

***Shock***

’tis geweten, de Stig is ontmaskerd…

Danny Horseele

Zondag was het weer zover, luxe wijndegustie met Bert Jeuris. Het was al de 4e keer en de 2e keer bij Danny Horseele. Ok, de vorige keer was het restaurant nog ‘tMolentje en nu is het zijn nieuw restaurant, maar we konden toch vergelijken hé.
Op het werk gezegd dat ik wat vroeger wilde vertrekken. En lap, ik was natuurlijk vergeten dat het de eerste keer Demi-sang was en dat betekent dat er een half uur zit tussen de koersen ipv 25 minuten, typisch :-/ Gelukkig waren er geen grote vertragingen, dus kort na 18h kon ik naar de auto sprinten en vertrekken (we moesten om 19h in Dudzele zijn en ik moest eerst nog mies oppikken bij haar ma).
We waren toch nog schoon op tijd, dus het aperitief niet moeten missen :)
Hoewel de locatie van het nieuwe restaurant wel wat weg van het vorige, is er toch het één en het ander veranderd. Het restaurant is toch een stuk groter (voor zover ik het mij nog herinner), maar het valt niet op, het zijn verschillende kleine ruimtes.
In vergelijking met vorig jaar zijn de gerechten duidelijk geëvolueerd, meer naar nieuwere keuken, waar er toch meer gespeeld wordt met presentatie & kleur. Bijvoorbeeld een soepje in een reageerbuisje, een sausje wordt een schuimpje en groenten worden een zalfje (term gepikt uit de les van gisteren).
Het was weer een schitterende ervaring, met als extra opdracht voor ons, namelijk wijnen proeven. Lastig, maar we hebben ons best gedaan :)
Het enige probleem is dat het zo ver ligt hé, dus je moet daar bij het proeven wel rekening mee houden. Maar toch, we hebben ons goed geamuseerd, op naar volgend jaar ;-)

Oh, en btw: Kris (broer van Bert) heeft al een tipje van sluier opgelicht over hun volledig vernieuwde site die er zit aan te komen, waar je je wijnkelder gaat kunnen bijhouden, waar je extra info over de wijnen gaat te vinden zijn en waar je comments over aangekochte wijnen zult kunnen sharen met anderen, … Veel belovend!!

Aha-Erlebnis

Gisteren moest ik een nieuwe lijnkaart hebben, remember, ik had er één van 12 euro gekocht als mijn bescheiden milieubijdrage. 12 euro is dus te doen, het kan op een kaartje.
De automaat aan ‘tZuid werkte niet, dus dan maar het loket. Ik vraag weer een kaart van 12 euro. Ik wilde eigenlijk één van 12.80, maar ik wilde niet persé als weirdo bestempeld worden.
Geen avance, de reactie sprak boekdelen: met een ruk zijn hoofd omhoog, ogen opengetrokken, [Gents accent] “Waarom ien van 12 euro, menierr?”. Damn, toch bestempeld. Ik dan maar den uitleg dat ik het zonde vond van de verloren witruimte en zo. En dan kwam de aap uit de mauw mouw. “Stapt ge nooit over? Rijdt ge alleen korte trips?”.
Voila de reden van de witruimte, statistisch is 8 euro het ideale bedrag voor iemand die af en toe overstapt (en dus zijn kaart moet hervalideren).
Weer een mysterie opgelost, weer een antwoord op één van de grote vraagstukken uit mijn leven ;-)