Chaos

Gisteren de eerste keer eigen kaart bij de les “A La Carte”.
Met een team van 4 koks in spe stellen we een menukaart voor en dan komen er gasten eten. De bedoeling is dat de ganse groep (11 personen) samen de dienst verzorgen. Het team zorgt voor leiding en instructies.
Gisteren dus voor de eerste keer. Amaai, hebben we gezweet. We kwamen tijd te kort, het was springen van het een naar het ander!! Op een bepaald moment was het gewoon chaos, alles was net niet klaar en er moest bijna geserveerd worden…
Als ik er nu over nadenk waren er verschillende oorzaken: een persoon die niet kon komen, waardoor we de taken naar iemand anders moesten doorschuiven, bepaalde gerechten die gewoon veel te veel tijd in beslag namen, een ambetanterik (= vegetariër) die kwam eten waardoor we ook nog iemand daarop moesten zetten, de chef die zowaar voor een negatieve sfeer zorgde (“‘tgaat een late dienst worden vanavond”, nog voordat we begonnen waren!). Maar hetgeen we volgens mij vooral misten was een “try-out”, iedereen alles eens laten uitproberen, zonder dat er al klanten waren. Zo had iedereen de kans gekregen om vragen te stellen en wat routine te kweken, zonder de dienst te verstoren…

Gelukkig zat er een koksvriendje in de zaal (die die avond geen les had) en achteraf zijn we nog iets gaan drinken. Daar blijkt dat voor de zaal alles heel goed verlopen is, geen lange wachttijden, alle eten in orde en goed gedresseerd. Zelfs het gerecht met de meeste kritiek van de chef vonden ze lekker en de kritiek onterecht. Echt een chance dat we wat feedback van de andere kant gekregen hebben, zo zie je maar dat de problemen van het moment eigenlijk heel goed meevielen, en grotendeels gewoon in de keuken gebleven zijn!

Nu ja, ik ben er zeker van dat de volgende keer een stuk beter zijn!! We hebben nu alles al een keertje gedaan en we gaan ook vroeger aan de mise-en-place beginnen, zodat we toch veel meer tijd gaan over houden om het overzicht te behouden. En al bij al was het eigenlijk nog zo slecht nie: slechts de appelkes & 1 soort aardappelen die wa minder waren, al de rest was geslaagd (qua smaak & bakwijze).
Ok, de weg naar de ster is nog ver, maar we zijn onderweg :-D

Heet weekend

Drukdrukdruk.
Dit weekend nie veel thuis geweest, niet 1 keer gekookt en bijna niks gelezen (Stieg Larsson is nu nog nie uit, ‘tzal voor vanavond zijn).
Vrijdag was het terraskes weer, en daar kon een korte, hevige stortbui niks aan veranderen! We zijn cocktails gaan drinken in de Mosquito Coast… Achteraf afgerond met cava bij ons in de tuin, het afscheid van Sabine & Luc aan ons huis, als het ware :)
Zaterdag uitslag van het examen, natuurlijk met een drankje. Allez, eentje is geentje hé: begonnen met wijn, maar dan overgeschakeld naar cava, weeral. Heb me zonder scrupules laten trakteren, gezien ik voor de verandering weer eens geen geld op zak had (mies had mij de avond geplunderd). Ik ga nie mogen vergeten dat volgend schooljaar goed te maken! ‘sNamiddags ma’s huis verkocht (of toch zo goed als), ma zal nu tenminste weer op haar gemak zijn. En ‘savonds dan naar “Radio Modern” in de Bijloke. Ik geef toe, het kudde gevoel is niet echt aan mij besteed, ik was daar dan ook voor een andere reden: de lekkerste cocktails van Gent. Althans, zo werd door Valerie beloofd. En achteraf gezien heb ik geen reden om daar aan te twijfelen!! Lang leve het openbaar vervoer en leven in een stad! :*)
Zondag het weekend afgerond bij Kathy & Peter, met Hans & Inge. De inwijding van hun gigantische tuin (als er al een reden moest zijn): een zee van ruimte voor de kinderen om te spelen (ook de grote kindjes, hoewel we alledrie tot de conclusie moesten komen dat we de 20 toch al ver gepasseerd zijn). Een namiddag relaxen met vrienden, wat moet een mens meer hebben?
Laat ons hopen dat we volgend weekend doorgaan op ons elan, want voor mij is het een verlengd :)

La Durée

Enkele weken geleden was het weer zo ver: het valentijnsdiner. We hebben al een tijdje het wijze besluit genomen om dat nooit meer rond valentijn te doen, maar gelukkig blijven we de traditie in ere houden: 1 keer per jaar iets gaan eten met ons zessen (h&i, p&k, f&e). Ok, de laatste jaren is het een klein beetje uit de hand aan het lopen en gaan we steeds betere restaurants gaan opzoeken, maar mij hoor je niet klagen :)
Dit jaar zijn we geland in La Durée (iets wat eigenlijk vorig jaar hadden willen doen, maar dan hebben we ons “moeten tevreden stellen met C-Jean” :-D ). De weergoden stonden aan onze kant, zodat we met het apertief buiten konden zitten!! Daarna binnen gaan eten. En het was (geheel volgens de verwachting natuurlijk) uitstekend, heel lekker gegeten en gedronken (hoewel er misschien nog iets meer wijn mocht geweest zijn, naar mijn goesting), en dat voor de luttele prijs van … hmm, dat durf ik hier niet te vermelden ;-)
Het was zelfs zo’n goed weer dat we voor de koffie (en voor sommige iets beters) weer buiten mochten zitten :)
Achteraf zijn we dan nog wat gaan drinken in Izegem “platse”, maar dit jaar hebben we het vrij deftig gehouden, allez, in vergelijking met vorig jaar dan toch zeker :-P

Dit blijft toch een van de betere tradities, altijd grote leute en een gelegenheid om met zijn allen een keertje bij te praten!!
Ik meen mij zelfs vaag te herinneren dat we ergens op de avond al een restaurant voor volgend jaar gevonden had, maar om één of andere reden kan ik het mij niet meer herinneren ;-)

Wijnhuis Jeuris

Bert heeft (samen met zijn broer Kris, natuurlijk) een nieuwe site laten maken.
Ze hadden ons al eens een kleine tip van sluier opgelicht tijdens onze laatste degustatie, en het klonk allemaal heel veel belovend. En nu is het zover, de site staat online.
Waarom is de site de max? Awel, ge kunt er wat te weten komen van wijnen die je koopt. Zoals bijvoorbeeld waar ie vandaan komt, de samenstelling en wat achtergrond info. Maar ook wanneer ie op dronk is kan je terugvinden. Ideaal voor zo’n vergeetachtige mensen gelijk mezelf :)
Bovendien is er ruimte voorzien voor mensen die zelf commentaar willen geven. Neem bijvoorbeeld dat ge een fles opendoet, maar ge merkt dat het nog wat te vroeg is, of juist dat het hoog tijd is. Je zet een commentaar bij de wijn, en iedereen die die wijn heeft is meteen op de hoogte. Ook Bert & Kris zullen commentaren posten, hebben ze beloofd. Da’s toch de max!!
Maar het toppunt van de site vind ik toch dat je je eigen wijnkelder kan aanleggen, virtueel, met alle wijnen die je gekocht hebt, zodat je nog gemakkelijker alles in de gaten kunt houden!!
Dus, allen daar heen, en alles ingeven!! Ik zal da laatste maar aan Mies overlaten ;-)

Antony & the Johnsons

Alsof ik nog niet voldoende slaap zou missen door zo vroeg op te staan deze morgen, zijn we gisteren nog eens naar BOZAR geweest: Antony and the Johnsons samen met schoonbroer & -zus en Hans & Inge.
Hans wilde persé de show stelen en liep rond met zijn skibril. Nee, niet zo’n geval waar het onderscheid met een echte zonnebril beperkt is tot een ietwat plastiekerige uitvoering met rode glazen. Nee, zelfs niet met extra oogkleppen er op. Nee nee nee, hij wilde met alle geweld rondlopen met zo’n gigantisch geval, waarmee de profs de reuzeslalom doen. Onnodig te vermelden dat dit menige blikken van ongeloof opleverde onderweg…
Het concert begon met een vreemde vertoning waarvan ik de ballen snapte. Een dame stond daar afwisselend te zwaaien met wat stokken of liep rond met een vogelnest op haar kop… Het beste wat ik mij hierbij kan inbeelden is dat Antony toch nog wat last heeft van plankenkoorts en net voor ie wil opkomen iets voelde borrelen. “Hé, stuur eens 5 minuten afleiding op het podium, ik moet nog dringend naar het wc!! Oeoeoeooe, maak er maar een kwartier van!! Neem anders die zweefteef die we aan de ingang tegenkwamen…”
Nu ja, het optreden zelf was wel goed (zolang ie niet te veel de filosofische toer op gaat). Ik hou nog het meest van de nummers waar niet te veel instrumenten bijkomen. Zoals halverwege, het nummer waarbij enkel Antony zingt, begeleid door piano & cello, zaaaalig. Niet dat de rest niet goed is, maar ja, als fan van (sacred) minimalism…
Erna toch nog een gaan drinken (verloren 5 tegen 1) zodat het toch ruim middernacht gepasseerd was voordat we thuis waren. Vanmorgen Vannacht dan rond 3h45 uit mijn nest, miljaar, moet ik dat nog 3 weken volhouden!!
Ik troost mij met het idee dat het hier schoon weer is, en dat ik straks een terrasje ga doen!!

Och ja, voor ik het vergeet, Hans had wel degelijk een reden voor de bril, zijn oog is geschonden nadat dochterlief er eens haar vinger in stak. Er mocht geen wind aan (stof) & het moest ook tegen de zon beschermd worden, dus… de skibril :)

:’-(

:’-(

Vannacht is bobje overleden… Het is ongeveer 6 geworden

Cement

JAN heeft een vierde werk en kwam ermee naar Gent. Een gemak voor ons, meestal is het in Antwerpen. Voor “As you like it” zijn we zelfs naar Rotterdam geweest, “Je ne comprends pas” zagen we aan de kust (een gepaste locatie).

“Cement” is geïnspireerd op “The cement garden” van Ian McEwan.
Nadat hun vader is overleden verzwijgen vier kinderen dat ook hun moeder overleden is, in de hoop op die manier samen te kunnen blijven. De kinderen raken geïsoleerd van de realiteit waarbij de oudste 2 een incestueuze relatie beginnen.
Het toneelstuk wordt schitterend opgebouwd en gespeeld (vooral de jongste 2 kinderen), maar dat zijn we ondertussen al gewoon van Peter :)

Danny Horseele

Zondag was het weer zover, luxe wijndegustie met Bert Jeuris. Het was al de 4e keer en de 2e keer bij Danny Horseele. Ok, de vorige keer was het restaurant nog ‘tMolentje en nu is het zijn nieuw restaurant, maar we konden toch vergelijken hé.
Op het werk gezegd dat ik wat vroeger wilde vertrekken. En lap, ik was natuurlijk vergeten dat het de eerste keer Demi-sang was en dat betekent dat er een half uur zit tussen de koersen ipv 25 minuten, typisch :-/ Gelukkig waren er geen grote vertragingen, dus kort na 18h kon ik naar de auto sprinten en vertrekken (we moesten om 19h in Dudzele zijn en ik moest eerst nog mies oppikken bij haar ma).
We waren toch nog schoon op tijd, dus het aperitief niet moeten missen :)
Hoewel de locatie van het nieuwe restaurant wel wat weg van het vorige, is er toch het één en het ander veranderd. Het restaurant is toch een stuk groter (voor zover ik het mij nog herinner), maar het valt niet op, het zijn verschillende kleine ruimtes.
In vergelijking met vorig jaar zijn de gerechten duidelijk geëvolueerd, meer naar nieuwere keuken, waar er toch meer gespeeld wordt met presentatie & kleur. Bijvoorbeeld een soepje in een reageerbuisje, een sausje wordt een schuimpje en groenten worden een zalfje (term gepikt uit de les van gisteren).
Het was weer een schitterende ervaring, met als extra opdracht voor ons, namelijk wijnen proeven. Lastig, maar we hebben ons best gedaan :)
Het enige probleem is dat het zo ver ligt hé, dus je moet daar bij het proeven wel rekening mee houden. Maar toch, we hebben ons goed geamuseerd, op naar volgend jaar ;-)

Oh, en btw: Kris (broer van Bert) heeft al een tipje van sluier opgelicht over hun volledig vernieuwde site die er zit aan te komen, waar je je wijnkelder gaat kunnen bijhouden, waar je extra info over de wijnen gaat te vinden zijn en waar je comments over aangekochte wijnen zult kunnen sharen met anderen, … Veel belovend!!

Champagne

1 keer per jaar gaan we samen met Hans & Inge op reis (allez, zonder de skireis dan). Dit jaar kozen we voor de champagnestreek, niemand van ons was daar ooit al geweest (aan 130 voorbij vliegen op de autostrade niet meegeteld).
De zaterdag eerst een keertje door Reims gelopen, een leuke stad, zeker de moeite om eens te stoppen. Ook een schitterende kerstmarkt, tenminste dat vermoeden we, ze waren namelijk volop bezig aan de opbouw :) Epernay was een verrassing, met de Avenue de Champagne, een straat met gigantische villa’s van de grote huizen “Moët et Chandon”, “Mercier”, “De Castellane”…
Daarna vertrokken richting hotel, met het idee om onderweg nog te stoppen om wat champagne te proeven/kopen bij een klein boerke (zondag hadden we al gepland om bij een grote te stoppen). Niet moeilijk zou je denken, de weg ligt bezaaid met de boerkes, of toch zeker met reclameborden met aanwijzingen hoe er één te vinden.
Op aanwijzingen van de vrouwen rijden we naar “Nicolas Feuillate”. Het bord aan het begin van zijn terrein “Entrée dans 500m” gaf ons al een hint dat dit misschien niet zo’n klein boerke was (het gebouw). De mannen hebben dan maar weer zelf het heft in handen genomen en naar een écht klein boerke gereden :-)
Ons hotel lag in een klein dorpje, heel rustig, goed restaurant en uitstekende bediening, wat wil ne mens meer? Champagne natuurlijk :d
Ok, en ik geef toe dat we ons dan wat hebben laten gaan, maar wat wil je, enkele flessen champagne, witte wijn en dan nog ons digestiefkes… Bovendien hadden we het na het diner het salon, met vleugel & schaakbord voor ons alleen :) én een fototoestel met statief om alles vast te leggen…

De zondag zijn we dan op aanraden van de receptioniste naar “De Castellane” voor een geleid bezoek (in het Frengels) aan de gigantische kelders (kilometers gangen onder Epernay, met straatnamen en al), een museum met allerlei materiaal gebruikt om champagne te maken en de toren waar je op mag klimmen en een uitzicht hebt over de avenue en de wijngaarden. En natuurlijk, niet te vergeten, een glas champagne om af te sluiten… Trouwens, toen we door de keldergangen liepen, bleef ik wat achter om een foto te maken, en was ik de groep kwijt. Zoek ze maar in de vele en lange gangen. Nu ja, ik was niet aan het paniekeren, ik ging zeker niet sterven van de dorst :)
Awel, de champagnestreek is schitterend en plezant voor een weekendje, en niet eens ver!! Het enige is dat je de neiging hebt om op nogal wat plaatsjes te stoppen om één te drinken, maar voor ons niet echt een probleem hé ;-)
Iemand al suggesties voor volgend jaar? Dit misschien?

Leonard Cohen

Ik hou nie van massa evenementen, ik haat het om mij tussen drummende massa’s te begeven, maar toch heeft E* mij kunnen overhalen om mee te gaan naar Vorst Nationaal. Ik was daar nog nooit geweest, maar kom, het viel wel mee hoewel er toch een drum was om binnen te gaan (godverdomme, raak me niet aan, het zijn verdorie genummerde plaatsen!!).
Anyway, het was dus een optreden van Leonard Cohen. E* wilde persé gaan kijken en eigenlijk “had ik zoiets van” ’tis nu of nooit. De man is ondertussen de 74 gepasseerd, maar, zoals hij zelf zegt: “I was born like this, I had no choice, I was born with the gift of a golden voice” (wat volmondig door het publiek werd beaamd). Hij mag dan al niet meer van de jongste zijn, hij huppelt nog altijd het podium op en af (en je mag dat letterlijk nemen).
Het werd een optreden waar alle grote hits de revue passeerden en hij heeft er heel wat gehad. Het ganse optreden duurde (pauze inbegrepen) zo’n kleine 3 uur en ik ben content dat ik geweest ben, het was wil de moeite.
En natuurlijk geen foto’s, camera weeral eens vergeten (damn, weer minder hits op den blog).