Wat krijgen we nu?

Gisteren in de les was het weer met klanten (de derde keer ondertussen), gelukkig weer met klanten! Ik had me al in een vorige post afgevraagd wat volgende theorie lessen zouden inhouden, awel, niks dus. Vorige keer hebben we ons een kwartier / 20 minuten bezig gehouden met een test van de VDAB, nieuwe couverts uit de verpakking gehaald, wijn geproefd (die we gisteren dan niet eens voor handen hadden), eens naar de bar in school gaan kijken en dat was het dan. Moet ik daarvoor naar ginder gaan, de volgende les zonder klanten ga ik gewoon niet meer!
Anyway, klanten dus. We waren net klaar met alles klaar te zetten toen ik hoorde “de eerste zijn er al”. Ik moest nog mijn plastron (cravate, voor de niet verstaanders (das, voor de écht héél trage verstaander)) aandoen en zie 2 gasten binnenkomen. Ik loop naar de kast waar mijn jas hangt, wil de kast opendoen en dan pas komt er een match van mijn brein tussen de 2 figuren aan de deur en mijn interne databank van alle mensen die ik ken: E* & mijn zus… Of hoe je iets / iemand niet ziet als je het ook niet verwacht!!
Anyway, die hadden dus geboekt en kwamen eten. Waarom in ‘shemelsnaam in een week dat het menu’s met vis waren is mij nog steeds een raadsel, maar kom, eigenlijk klaag ik niet, het bracht wat ambiance, de avond ging sneller voorbij én ik had bovendien een lift naar huis. Pech voor hen, ik heb geen domme stoten uitgehaald :-) Alles is relatief vlot verlopen.
Volgens mijn evaluatie (een blad die de klanten aan het einde moeten invullen voor hun tafelverantwoordelijke -ik was voor een andere tafel verantwoordelijk-) had ik alles heel goed gedaan, hoewel het laatste zinnetje “je moet wat meer durven, niet verlegen zijn, je kan het!” (jaja, mét uitroepingsteken) mij toch sterk deed terug denken aan mijn lagere & middelbare schoolrapporten ;-)

Champagne

1 keer per jaar gaan we samen met Hans & Inge op reis (allez, zonder de skireis dan). Dit jaar kozen we voor de champagnestreek, niemand van ons was daar ooit al geweest (aan 130 voorbij vliegen op de autostrade niet meegeteld).
De zaterdag eerst een keertje door Reims gelopen, een leuke stad, zeker de moeite om eens te stoppen. Ook een schitterende kerstmarkt, tenminste dat vermoeden we, ze waren namelijk volop bezig aan de opbouw :) Epernay was een verrassing, met de Avenue de Champagne, een straat met gigantische villa’s van de grote huizen “Moët et Chandon”, “Mercier”, “De Castellane”…
Daarna vertrokken richting hotel, met het idee om onderweg nog te stoppen om wat champagne te proeven/kopen bij een klein boerke (zondag hadden we al gepland om bij een grote te stoppen). Niet moeilijk zou je denken, de weg ligt bezaaid met de boerkes, of toch zeker met reclameborden met aanwijzingen hoe er één te vinden.
Op aanwijzingen van de vrouwen rijden we naar “Nicolas Feuillate”. Het bord aan het begin van zijn terrein “Entrée dans 500m” gaf ons al een hint dat dit misschien niet zo’n klein boerke was (het gebouw). De mannen hebben dan maar weer zelf het heft in handen genomen en naar een écht klein boerke gereden :-)
Ons hotel lag in een klein dorpje, heel rustig, goed restaurant en uitstekende bediening, wat wil ne mens meer? Champagne natuurlijk :d
Ok, en ik geef toe dat we ons dan wat hebben laten gaan, maar wat wil je, enkele flessen champagne, witte wijn en dan nog ons digestiefkes… Bovendien hadden we het na het diner het salon, met vleugel & schaakbord voor ons alleen :) én een fototoestel met statief om alles vast te leggen…

De zondag zijn we dan op aanraden van de receptioniste naar “De Castellane” voor een geleid bezoek (in het Frengels) aan de gigantische kelders (kilometers gangen onder Epernay, met straatnamen en al), een museum met allerlei materiaal gebruikt om champagne te maken en de toren waar je op mag klimmen en een uitzicht hebt over de avenue en de wijngaarden. En natuurlijk, niet te vergeten, een glas champagne om af te sluiten… Trouwens, toen we door de keldergangen liepen, bleef ik wat achter om een foto te maken, en was ik de groep kwijt. Zoek ze maar in de vele en lange gangen. Nu ja, ik was niet aan het paniekeren, ik ging zeker niet sterven van de dorst :)
Awel, de champagnestreek is schitterend en plezant voor een weekendje, en niet eens ver!! Het enige is dat je de neiging hebt om op nogal wat plaatsjes te stoppen om één te drinken, maar voor ons niet echt een probleem hé ;-)
Iemand al suggesties voor volgend jaar? Dit misschien?

Te kort

Damn, ik wilde een lijstje van 10 “things to do before I die” (zie het tabblad TTDBID bovenaan), maar ik kom maar aan 7. Heb al eens nagedacht, maar dat is het zowat… Ik kan zo niet direct nog iets verzinnen. Bepaalde landen of streken die ik nog wil zien, maar da’s gewoon reizen en da wil ik niet in het lijstje…
Iemand die zijn lijstje wil sharen? Misschien vind ik nog inspiratie…

Things to do before I die

We hadden het er vandaag op het werk over: iedereen heeft zo’n lijstje (al was het maar in het achterhoofd).
Een collega had daar iets opstaan waarvan hij dacht “haalbaar” te zijn, maar bij de rest spontaan gelach veroorzaakte. Dus hebben we hem “gestimuleerd” (lees: gedwongen) om er een datum op te plakken: op 10-10-10 doet hij het (vooral niet, denken we hier).
Hij is namelijk van het idee dat hij de beste vrouwelijke sprinter kan verslaan op de 100m ROTFL Allez, om het toch niet geheel onmogelijk te maken hebben maar een toegeving gedaan, hij moet het huidig record van Kim Gevaert aanvallen (ter info: Kim deed het in 11.04 seconden, het wereldrecord is 10.49, gelopen door Florence Griffith Joyner in 1988).
De meeting is reeds gepland in ons kalender!!
Ik ben er zeker van dat hij niet onder de 12 geraakt (hij beweert dat ie al 12 gehaald heeft (ik vermoed hexadecimaal uitgedrukt)), en ik betwijfel of ie zelfs maar in de buurt van de 13 seconden geraakt.
en btw: ja, ik ga mijn lijstje eens opstellen en hier publiceren…